Значение слова «шиши»

• Шиши́ — обобщённое название участников преимущественно крестьянского по составу партизанского движения на территории Беларуси (исторической Литвы) против московских войск в период войн с Великим Княжеством Московским. Формировались в зоне оккупации ВКЛ московскими гарнизонами. . Шышы — назва, партызан, людзей, што ваявалі супраць царскай улады, у афіцыйных дакументах Маскоўскай дзяржавы з сярэдзіны XVII ст. Тэрмін з'явіўся ў крыніцах аб паўстанні ў Пскоўскім павеце 1650 г. Асабліва пашырыўся ў час вайны Расіі з Рэччу Паспалітай 1654—1667 гг., каля пасля ўступлення царскай арміі на тэрыторыю ВКЛ у паўночнай і ўсходняй Беларусі разгарнуўся шырокі народных рух самаабароны, Шышы тут былі ў асноўным мясцовыя сяляне, атрадамі якіх (300—500 і больш чал.) камандавалі звычайна шляхціцы. Як правіла шышы, дзейнічалі разам з войскам ВКЛ, часам выступалі і самастойна. Аб'яднаныя партызанскія атрады найбольшу небяспеку ўяўлялі для разрозненных царскіх фарміраванняў.

Источник: Википедия